NIEMOWLĘTA

Osteopatyczna terapia jest bezbolesna i nieinwazyjna dlatego jest wspaniałą formą leczenia niemowląt. U najmłodszych związane jest przede wszystkim z obniżeniem napięcia wynikającego z procesu porodu i następstw będących w związku z ułożeniem dziecka w trakcie ciąży.

Pozycja w łonie matki taka jak: pośladkowa, niska pozycja w macicy, ułożenie poprzeczne (którym można zapobiec osteopatycznie w trakcie ciąży) mogą powodować napięcia główki i ciała dziecka. Do zachorowań przyczyniać się mogą również sama morfologia macicy, wielkość dziecka i ciąża mnoga, które wpływają na formowanie się kręgosłupa, właściwe napięcie mięśni i przyszłe zdrowie dziecka.

Sam poród jest wymagającym procesem. Dziecko zmienia swe środowisko. Przechodząc przez kanał rodny jest pod wpływem dużych przeciążeń w obrębie główki i ciała. Ogromna siła ściskająca może być powodem zaburzeń ruchów kości czaszki i membran wewnątrzczaszkowych. Precyzyjna i delikatna praca osteopaty pomaga zniwelować napięcia powstające podczas porodu i zbalansować proces adaptacji w środowisku zewnętrznym.

Terapia Osteopatyczną można pomóc także w problemach z karmieniem, które jest bardzo ważne dla dziecka. Uwarunkowane jest ono od odruchu ssania oraz prawidłowej równowagi języka. Leczenie dotyczy zniwelowania napięć mięśni języka i układu nerwowego sterującego odruchem ssania.

Niektóre wskazania do terapii osteopatycznej niemowląt:

  • urazy okołoporodowe takie jak przedłużający się poród, trudne ułożenie dziecka, owinięcie pępowiną, vacuum, urazy głowy, cesarskie cięcie
  • ciąże bliźniacze
  • wzmożone napięcie
  • mózgowe porażenie dziecięce
  • urazy mózgu
  • Niespójność rozwoju koordynacji i psychomotoryki
  • dysplazja stawu biodrowego
  • kręcz szyi, asymetria głowy
  • infekcje, stany zapalne
  • problemy z jedzeniem i ssaniem
  • kolka, zaparcia i reflux
KOBIETY W CIĄŻY

Terapia osteopatyczna jest skuteczną formą pomocy młodej mamie.

Ciało ciężarnej ulega zmianom wraz ze zmianami w ciele dziecka. Kolejne etapy budowy dziecka dają impuls zmianom ułożenia narządów wewnętrznych przyszłej matki. Komplikacjom ulega układ gruczołów dokrewnych, funkcje układu nerwowego i układu immunologicznego. Zmiany te czasami mogą powodować ból, nudności lub zmienne nastroje. Delikatne techniki stosowane podczas ciąży mogą pomóc złagodzić te objawy.

Terapia Osteopatyczna wykonywana regularnie w czasie ciąży kapitalnie ułatwia proces porodu naturalnego, a także pomaga zlikwidować dyskomfort po porodzie przez cięcie cesarskie. Leczenie może wpłynąć na korzystne ustawienie miednicy (zniesienie bólu w czasie porodu), skrócenie, może zlikwidować bóle kręgosłupa i głowy, oraz wahania nastrojów i tkliwość piersi. Wpływa na poprawę oddychania i snu.

Wskazania do terapii u kobiet w ciąży:

  • bóle
  • optymalizacjaokołoporodowa
  • leczenie poporodowe: blizny aby uniknąć zrostów
  • zaburzenia krążenia krwi (żylaki)
  • zaburzenia krążenia układu limfatycznego (obrzęki)
DZIECI I MŁODZIEŻ

Terapia u dzieci i młodzieży obejmuje:

  • stany zapalne, infekcje, astma
  • bóle brzucha, reflux i zaparcia
  • nawracające zapalenie uszu i zatok
  • korekta zgryzu przed i po założeniu aparatu ortodontycznego
  • zaburzenia mowy, rozwoju koordynacji i psychomotoryki
  • bóle głowy kręgosłupa i kończyn
  • wady postawy (np. Skolioza)
  • problemy stawów skroniowo-żuchwowych, zgrzytanie zębami
  • wady stóp (np. płaskostopie), koślawość/szpotawość kolan
  • stany pourazowe i powypadkowe
  • nerwobóle
  • mózgowe porażenie dziecięce
  • nadpobudliwość, ADHD
  • dysleksja, zaburzenia koncentracji i kłopoty z uczeniem się
  • Zespół Aspergera i Autyzm
DOROŚLI

Lecząc pacjenta dorosłego terapeuta analizuje wnikliwie związki przyczynowo skutkowe od porodu do dnia dzisiejszego. Urazy, blizny, wypadki lub choroby obecne lub przeszłe pozostawione bez leczenia osteopatycznego są często przyczyną dalszych przeciążeń, chorób. W tych przypadkach leczenie opiera się na uwolnieniu i cofnięciu patologicznych kompensacji.

Wskazania:

  • Każde stany bólowe
  • bóle głowy
  • migreny
  • infekcje i stany zapalne
  • wzmożone napięcie mięśniowe
  • zmiany degeneracyjne stawów
  • nerwobóle
  • dyskopatia
  • fibromialgia
  • zapalenie zatok, uszu
  • stan pooperacyjny (blizny, zrosty)
  • stany pourazowe i powypadkowe
  • wady postawy
  • problemy stawów skroniowo-żuchwowych, bruksizm,
  • urazy sportowe
  • schorzenia funkcjonalne układu pokarmowego, moczowego, moczowo-płciowego, układu oddechowego, układu krążenia
  • zespoły psychosomatyczne, lękowe, nerwice i depresje
  • przewlekłe choroby neurologiczne (np. choroba Alzheimera, stwardnienie rozsiane)
  • zaburzenia gospodarki hormonalnej
  • chroniczne zmęczenie, zaburzenia snu
  • bezpłodność
  • stany depresyjne po traumach fizycznych, emocjonalnych
  • zaburzenia krążenia np. żylaki
  • zaburzenia układu limfatycznego (obrzęki)